ต้องขออภัย…ที่ไม่ได้เขียนบล็อกแห่งนี้นานมาก เพราะกำลังคิดว่าจะมีการเขียนข้อมูลต่างๆ ในจังหวัดบึงกาฬไว้ที่ บล็อกบึงกาฬ.com เป็นหลักทุกท่านสามารถติดตามข้อมูล ข่าวสารต่างๆ ในพื้นที่จังหวัดบึงกาฬได้ที่ บึงกาฬ.com

เนื่องจากต้องการประชาสัมพันธ์งานที่เรียกได้ว่าเป็นการยกระดับ พัฒนาสู่ความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งในปี 2555 ถนนอาหารที่ริเริ่มจากการประกวดอาหารของแต่ละหมู่บ้าน และสืบสานวัฒนธรรมประเพณีแบบเรียบง่าย สิ่งที่น่าจับตามองในปีนี้ คือ

ภาคเอกชน ภาคธุรกิจ…ที่เข้ามามีบทบาทในการเสริมสร้างความยิ่งใหญ่ เอาเป็นว่าเรามาร่วมพิสูจน์…ความยิ่งใหญ่ของการจัดงานในครั้งนี้ดีกว่า เื่ืชื่อเหลือเกินว่า นายนริศ อาจหาญ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งคล้า ฉายา “ผู้มีแต่ให้” มีอะไรพิเศษๆ ให้เราได้ร่วมลุ้น ร่วมชมอย่างแน่นอน…

แล้วพบกันในงาน…รายละเอียดเพิ่มเติมตามสปอต…ด้านบนเลยจ้า

บ้านหาดแฮ่ ตำบลโคกกว้าง อำเภอบุ่งคล้า จังหวัดหนองคาย เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ชาวบ้านส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ ทำนา ทำสวน ก็ไม่ถือว่าผิดวิสัยอะไรนัก ผู้เขียนเคยสำรวจพื้นที่นี้ช่วงก่อนที่โครงการก่อสร้างตลิ่งจะถือกำเนิดขึ้นในปัจจุบัน



ตลิ่ง ณ บ้านหาดแฮ่ มีความสูงชันมาก เมื่อก่อนบริเวณนี้จะแน่นไปด้วยชาวบ้านที่ว่างเว้นจากการทำสวน จับกลุ่มทำประมงน้ำจืดกัน หรือ ที่ชาวบ้านเรียกสั้นว่า “ไหลมอง” มอง หมายถึง ใยตาข่ายบางๆ ที่ไว้สำหรับจับปลา



ระบบนิเวศที่ชุมเย็นถูกทำลาย แลกมาด้วยพื้นที่อาศัยของชาวบ้านบริเวณริมฝั่งโขง เป็นเรื่องราวที่ไม่ค่อยน่าประทับใจนัก แต่อย่างไรก็ดี เมื่อตลิ่งเสร็จสิ้น พื้นที่พิกัดนี้คงรับแรงลมได้อย่างเต็มที่ เหอะๆ

เอาเป็นว่าตลิ่งเสร็จเมื่อไหร่เราไป ส่องแนมๆ อีกครั้ง

สำหรับผู้อ่าน….ทุกท่านที่ต้องการมีส่วนร่วมในการช่วยประชาสัมพันธ์ บล็อกที่เป็นสื่อกลางในการนำเสนอเรื่องราวสำหรับชาวอำเภอบุ่งคล้า จังหวัดหนองคาย นั้นสามารถทำได้ง่ายๆ หากท่านมีบัญชีของ Facebook.com

เพียงท่านคลิ๊กที่ Like บริเวณ Side bar ด้านขวามือของบล็อก เท่านี้เรื่องราวต่างๆ ในบล็อกแห่งนี้จะถูกส่งประชาสัมพันธ์อย่างรวดเร็ว

ขอบคุณทุกท่านที่มีส่วนร่วม

ความหลากหลายของเส้นทางที่ยากจะขีดเส้น กำหนดเดินไปตามแต่ใจปรารถนา มีปัจจัยหลากหลายที่กำหนดการย่างก้าวนั้น จะด้วยเหตุผลที่ขีดให้ดำเนินไปอย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่่งที่พอจะนำมากล่าวในห้วงอารยธรรมแห่งการทำมาหากินของคนกลุ่มหนึ่งในพื้นที่อำเภอบุ่งคล้า จังหวัดหนองคาย

คือ เส้นทางสายทอง ที่เป็นตัวกำหนดแหล่งรายได้ของชาวอำเภอบุ่งคล้า พวกเค้ารวมกลุ่มกันอย่างน่าประทับใจ การใช้เส้นทางนี้เป็นประจำนำมาซึ่งนวตกรรม พื้นทรายที่รถวิ่งผ่านได้ยาก ชาวบ้านได้นำฟางข้าวมาโรยเพื่อเพิ่มความหนาแน่นให้กับพื้น ยกรถไถนา พร้อมเรืองลากจูง ที่ลงสู่พิกัดแห่งเส้นทางได้โดยง่าย บทสะท้อนคงเป็นความสามัคคีสร้างโดยแท้

แต่อย่างไรก็ดี ความยั่งยืนของการก้าวเดินดังกล่าวอยู่ส่วนไหนนั้น ผู้เขียนคงไม่อาจตอบแทนได้ หากขึ้นแต่ผู้ปฏิบัติ แนวนโยบาย ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องต่างๆ ที่จะยกระดับรูปแบบข้อตกลงการทำการค้าต่างๆ ให้เป็นไปเพื่อความยั่งยืน หล่อเลี้ยงปากท้องผู้สร้างนวตกรรมทั้งหลายนี้

การลำเลียง ส่งรายได้เข้าอำเภอบุ่งคล้าด้วยถนนสายเล็กๆ นี้ มูลค่า หลายล้าน….เลยพี่น้อง….

ทิ้งประเด็นสั้นๆ หลังจากหายหน้า หายตาไป เขียนบล็อกแห่งอื่นๆ ที่มีมากจนล้นมือนั่นแล…..(แต่อย่างไรก็ดี ยังคงเขียนบล็อกแห่งนี้เพื่อชาวอำเภอบุ่งคล้าต่อไป)

เป็นที่ทราบ คุ้นเคย และเข้าใจดีสำหรับประชาชนชาวอำเภอบุ่งคล้า ว่า ช่วงปลายฝนต้นหนาว จะมีลมที่พัดผ่านช่องภูเขาฝั่งประเทศเพื่อนบ้าน กระทบผิวน้ำ ชายฝั่งในระแวกนี้ให้เย็นฉ่ำ ไปจนถึงหนาวเหน็บ ปี 2553 นี้ เท่าที่ผมเองอยู่ที่บุ่งคล้าเข้าปีที่ 4 แล้วพบว่า สภาพอากาศที่บุ่งคล้า ไม่ค่อยนิ่งเท่าไหร่นัก

หาดที่โผล่…เปลี่ยนทิศทาง สะท้อนให้เห็นว่าทิศทางการไหลของน้ำเปลี่ยนใช่หรือไม่ ก็คงมีหลายปัจจัย แต่สิ่งที่เห็นชัดๆ คือ แม่น้ำโขงแห้งเร็วมาก ได้จะเห็นได้จากวิดิโอ ถ่ายวันที่ 4 พฤศจิกายน 2553

ถึงแม้ลมที่อำเภอบุ่งคล้า จังหวัดหนองคาย จะพัดกระำหน่ำ คล้ายๆ กับพัทยาเลยก็ว่าได้ แต่ก็ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรในตอนนี้ แต่สิ่งที่เราต้องเตรียมพร้อมก็คือ เม็ดทรายที่จะมาพร้อมกับลมหากแม่น้ำโขงแห้งลงนั่นเอง

ร้านค้า ร้านอาหารบริเวณริมฝั่งโขง ได้รับผลกระทบ ก็ต้องประยุกต์รูปแบบการขาย โดยส่งถึงบ้านแทน….อย่างไรก็ดี อำเภอบุ่งคล้า จังหวัดหนองคายยังคงเป็นพื้นที่พิเศษ ที่อากาศไม่หนาวเย็น แต่เย็นเพราะแรงลมเสียมากกว่า…..

ก็ขอให้ทุกท่านผ่านหน้าหนาว ด้วยสุขภาพแข็งแรง