ประวัติอำเภอบุ่งคล้า

เมื่อปี พ.ศ. 2453 ที่บ้านหนองเดิ่นทุ่ง (หมู่ที่ 2,3 ในปัจจุบัน) มีผู้นำหมู่บ้านชื่อ นายเคน ประเคนคะชา เป็นกำนันตำบลหนองเดิ่น ในสมัยนั้นราษฎรในหมู่บ้านหนองเดิ่นทุ่งต่างก็ทำมาหากินด้วยความผาสุกตลอดมา ประชากรในหมู่บ้านก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ต่างก็ทำมาหากิน ทำไร่ ทำนา ทำสวน ปลูกหม่อนเลี้ยงไหม และได้ถางป่าจับจองเป็นที่ทำกินไปในทิศทางต่างๆ ของหมู่บ้านตามขีดความสามารถของตัวบุคคล มีราษฎรจำนวนหนึ่งได้ถางป่าลงมาทางทิศใต้ ทิศตะวันออกตลอดแนวริมฝั่งโขง มีการถางป่ามาเรื่อยๆ จนถึงปากห้วยสหายด้านเหนือ (ฝั่งขวา) ต่อมาปี พ.ศ. 2480 นายเคน ประเคนคะชา ซึ่งเป็นกำนันอยู่ในสมัยนั้นได้ลาออกจากการตำรงตำแหน่ง ก็ได้มีการเลือกกำนันใหม่ ได้นายพันธ์ ป้องกัน เป็นกำนัน ก็ได้มีการพัฒนาตำบลให้เจริญรุ่งเรืองเรื่อยมา
ด้วยปี พ.ศ. 2464 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้พระราชทานให้ กำนันพันธ์ ป้องกัน เป็น “ ขุนกระจ่างหนองเดิ่น” ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา คำว่า กำนันพันธ์ ป้องกัน ก็ค่อยๆ จางไปไม่คุ้นหูของราษฎรในหมู่บ้านและตำบล เพราะชาวบ้านเรียกกำนัน ว่า “ กำนันขุนกระจ่าง” กำนันขุนกระจ่างได้นำพาราษฎรในหมู่บ้านและตำบลพัฒนาบ้านเมืองให้เจริญรุ่งเรืองขึ้น ปกครองหมู่บ้านด้วยความสันติสุข ร่มเย็นตลอดมา
กาลต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2472 บ้านหนองเดิ่นทุ่งที่กำนันขุนกระจ่างปกครองอยู่นั้น ก็ได้เกิดโรคระบาด (อหิวาตกโรค) ท้องร่วงอย่างรุนแรง ราษฎรในหมู่บ้านเสียชีวิตลงเรื่อยๆ ด้วยโรคดังกล่าว จนถึงขั้นบ้านแตกสาแหลกขาด เกิดการอพยพของราษฎร อีกทั้งกำนันเองก็พาญาติพี่น้อง ประมาณ 10 หลังคาเรือน ย้ายมาตั้งบ้านเรือนขึ้นใหม่ทางริมฝั่งห้วยสะหายด้านเหนือ ซึ่งเป็นพื้นที่ ทำนา ทำสวน ที่ทำอยู่ก่อนแล้ว ในขณะนั้นทางด้านฝั่งห้วยทางทิศใต้ของห้วยสะหาย (หันหน้าสู่แม่น้ำโขง) จะเป็นฝั่งขวามือมีร้านค้าร้านหนึ่งทำการค้าขายอยู่ก่อน เป็นร้านของชาวจีนฮ่อ ชื่อ “นายกอจอง ห่วงวางจาง” (more…)